ضد محدّث نورى به خاطر تأليف « فصل الخطاب » موج مىزد . پس به هيچ مجلسى وارد نمىشديم مگر اين‌كه شيون‌ها و فريادها بر ضد اين كتاب و نويسنده و ناشرش بلند بود و با سخنان تند و آتشين آن را مورد انتقاد قرار مىدادند . » « 1 » بدين ترتيب ، صاحبان قلم نيز به جوش و خروش آمده در پاسخ دادن به وى بر يكديگر پيشى گرفته و با تندترين سخنان و كوبنده‌ترين عبارات به نقض كتابش پرداختند و براى نشر افكار و عقايدش هيچ مجالى باقى نگذاشتند . يكى از شخصيتهاى معاصرش فقيه محقق شيخ محمود معرّب تهرانى ( متوفاى 1313 ه . ق ) است . كه كتابى ارزشمند به نام « كشف الارتياب فى عدم تحريف الكتاب » به رشتهء تحرير درآورد . اين كتاب دربردارندهء چهارهزار بيت شعر در سيصد صفحه است و تأليف آن در تاريخ هفدهم جمادى الاخره 1302 ه . ق پايان پذيرفت . در اين كتاب استدلالات متين و براهين قاطع ، آن‌چنان به كار رفته كه شيخ نورى را ناچار ساخت تا اندازه‌اى از نظريهء خود برگردد ، لذا در پاسخ آن ، رساله‌اى به زبان فارسى نوشت « 2 » و هميشه سفارش مىكرد هركس نسخه‌اى از فصل الخطاب « 3 » دارد اين رساله را نيز تهيه كند ، چون اين رساله به جاى متمّم آن كتاب ، و روشنگر مقصود مؤلفش مىباشد . شيخ « آقا بزرگ تهرانى » نيز به اين رساله و مطالبش اشاره كرده است . « 4 » در اين رساله تلاش نموده منظور خود را از تحريف اين‌گونه توجيه كند كه :

--> ( 1 ) . البرهان ، صص 143 - 144 . ( 2 ) . تأليف اين رساله در محرّم سال 1303 پايان يافت ؛ يعنى يك سال پس از انتشار « كشف الارتياب » . ( 3 ) . تأليف فصل الخطاب ، در 28 جمادى الاخره 1292 ه . ق پايان پذيرفت و در دوازدهم شوّال 1298 ه . ق چاپ شد . ( 4 ) . الذريعه ، ج 10 ، ص 220 - 221 ؛ ج 16 ، ص 231 و ج 18 ، ص 9 نيز ر . ك : قاضى ، تحقيقى دربارهء اول اربعين . . . ، ص 15 .